
ใบเสร็จค่าน้ำมันช่วยยืนยันการซื้อ แต่ควรมีข้อมูลว่าการเดินทางเกี่ยวกับงานใดและเบิกตามกติกาใด การเบิกคืนตามจริง เงินชดเชยระยะทาง และเงินเหมาจ่ายต้องตรวจแยกกัน ไม่ถือว่าได้รับยกเว้นภาษีเหมือนกันทั้งหมด
รู้ก่อนว่าเบิกเงินประเภทใด
พนักงานขายเดินทางไปพบลูกค้าต่างจังหวัดด้วยรถส่วนตัว แล้วส่งใบเสร็จน้ำมันและค่าทางด่วนให้บริษัท หากไม่มีวันเดินทาง จุดหมาย และงานที่ไปทำ ฝ่ายบัญชียังเชื่อมรายจ่ายกับกิจการได้ไม่ครบ
ก่อนรวบรวมหลักฐาน ให้แยกการคืนค่าใช้จ่ายจริง เงินชดเชยตามระยะทาง เบี้ยเลี้ยง และเงินช่วยเหลือแบบเหมาจ่าย เพราะวิธีตรวจรายการและผลภาษีอาจต่างกัน รวมถึงแยกการไปทำงานตามที่มอบหมายจากการเดินทางส่วนตัวหรือการเดินทางบ้าน–สำนักงานตามปกติ
บริษัทควรมีกติกาที่พนักงานเข้าใจตรงกันว่าอะไรเบิกได้ ใครอนุมัติ และต้องส่งเอกสารเมื่อใด ไม่ใช้ความเคยชินเป็นเกณฑ์อนุมัติย้อนหลัง
เช็กลิสต์ก่อนเดินทาง ระหว่างทาง และหลังกลับ
| ช่วงเวลา | ข้อมูลที่ควรเก็บ |
|---|---|
| ก่อนเดินทาง | ผู้เดินทาง งานหรือโครงการ สถานที่ วันเวลา งบและผู้อนุมัติ |
| เมื่อใช้รถส่วนตัว | ข้อมูลรถ เส้นทาง ระยะทาง และวิธีคำนวณที่บริษัทอนุมัติ |
| ระหว่างเดินทาง | ใบเสร็จ ที่พัก ทางด่วน ที่จอดรถ และหลักฐานกิจกรรมงาน |
| หลังเดินทาง | ใบเบิก สรุปผล เงินที่รับล่วงหน้า เงินคืน และรายการรอตรวจ |
ใช้เลขอ้างอิงการเดินทางเดียวกันในเอกสารทุกชุด หากหนึ่งทริปไปหลายโครงการให้ระบุเส้นทางและวิธีแบ่งต้นทุนที่ตรวจสอบได้ ไม่ส่งใบเสร็จเดียวให้หลายแผนกเบิกซ้ำ
ใช้รถส่วนตัว ต้องเชื่อมหลักฐานกับการทำงานจริง
รายงานเดินทางควรระบุวันที่ จากที่ใดไปที่ใด ติดต่อใครหรือทำงานอะไร และระยะทางที่มีเหตุผลรองรับ หากใช้เลขไมล์ให้บันทึกต้นทาง–ปลายทางตามจริง พร้อมแยกช่วงใช้ส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับงานออก
ข้อหารือกรมสรรพากร กค 0702/88 กล่าวถึงกรณีค่าน้ำมันพนักงานโดยให้ความสำคัญกับระเบียบบริษัท การอนุญาตเดินทาง รายละเอียดรถ เส้นทาง และหลักฐานที่พิสูจน์การใช้เพื่อหน้าที่งาน การคืนค่าใช้จ่ายจึงไม่ควรถูกพิจารณาจากใบเสร็จเพียงใบเดียว อ่านข้อหารือเรื่องค่าน้ำมันรถยนต์พนักงาน
อย่าใช้จำนวนเงินที่บริษัทกำหนดต่อกิโลเมตรเป็นข้อยืนยันว่าทั้งจำนวนหักรายจ่ายหรือยกเว้นภาษีพนักงานได้เสมอ และไม่ควรนำอัตราราชการมาใช้กับบริษัทเอกชนโดยสรุปว่าได้ผลภาษีเหมือนกันโดยอัตโนมัติ
แยกภาษีพนักงาน รายจ่ายบริษัท และ VAT
การอนุมัติเบิกตามนโยบายบริษัทเป็นเรื่องหนึ่ง การพิจารณาภาษีเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ฝ่ายบัญชีควรตรวจแยกว่าเป็นรายจ่ายเพื่อกิจการหรือไม่ ต้องรวมเป็นเงินได้พนักงานหรือไม่ และมีสิทธิใช้ภาษีซื้อของรายการนั้นหรือไม่
ข้อหารือ กค 0702/1831 อธิบายเงินชดเชยพาหนะและเบี้ยเลี้ยงภายใต้ข้อเท็จจริงเฉพาะ จึงควรตรวจทั้งวิธีจ่ายและหลักฐาน ไม่เรียกเงินเหมาจ่ายทุกชนิดว่าเป็นค่าเดินทางปลอดภาษี อ่านข้อหารือเรื่องเงินชดเชยและเบี้ยเลี้ยง
การมีใบกำกับภาษีหรือการจ่ายจากบัญชีบริษัทก็ยังไม่ใช่ข้อสรุปว่า VAT ใช้ได้ โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับรถยนต์ที่มีข้อจำกัดเฉพาะ ควรให้ผู้ดูแลตรวจประเภทรถและรายการจริงก่อนนำไปใช้
ตัวอย่างจัดชุดเบิกโดยไม่ปนเงินทดรองกับค่าใช้จ่าย
สมมติพนักงานได้รับเงินล่วงหน้า 3,000 บาท หลังเดินทางมีรายการที่ตรวจและอนุมัติแล้วรวม 2,650 บาท และคืนเงิน 350 บาท ใบสรุปควรแสดงทั้งสามยอด พร้อมรายละเอียดแต่ละรายการ ไม่ลงค่าใช้จ่าย 3,000 บาทแล้วลงใบเสร็จอีกครั้ง
หากมีค่าอาหารที่บริษัทไม่อนุมัติหรือรายการส่วนตัว ให้แยกออกพร้อมเหตุผล หากเอกสารยังขาด ให้ระบุผู้ติดตามและสถานะ ไม่สร้างค่าใช้จ่ายเพิ่มเพื่อให้ยอดเงินลงตัว
ตรวจด้วยว่ารายการใดบริษัทจ่ายตรงไปแล้ว เช่น โรงแรมจองผ่านบัตรบริษัท หรือค่าน้ำมันใช้บัตรของบริษัท เพื่อไม่ให้พนักงานนำเอกสารชุดเดียวกันมาเบิกคืนซ้ำ
คำถามก่อนส่งเอกสารค่าเดินทาง
มีใบเสร็จน้ำมัน แต่จำไม่ได้ว่าไปงานไหน ใช้เบิกได้เลยไหม?
ควรตรวจปฏิทินงาน รายงานนัดหมาย และหลักฐานที่มีจริงให้สัมพันธ์กัน ไม่เติมเส้นทางสมมติ การอนุมัติและผลภาษีขึ้นกับข้อเท็จจริงกับกติกาที่ใช้
จ่ายเหมารายเดือนแล้วไม่ต้องเก็บข้อมูลเดินทางหรือไม่?
ควรมีข้อมูลรองรับลักษณะเงินที่จ่าย การจ่ายเหมารายเดือนอาจเป็นผลประโยชน์พนักงาน ต้องให้ทีมเงินเดือนและภาษีตรวจ ไม่สรุปว่าเป็นการคืนค่าใช้จ่ายตามจริง
เอกสารบางใบหาย ควรทำอย่างไร?
ติดตามจากผู้ให้บริการก่อน และรวบรวมหลักฐานการจ่ายกับเหตุผลที่ขาดส่งให้บัญชีตรวจเป็นกรณี ใบรับรองภายในไม่ใช่ใบกำกับภาษีทดแทน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
- กรมสรรพากร: ข้อหารือ กค 0702/88 ค่าน้ำมันพนักงาน
- กรมสรรพากร: ข้อหารือ กค 0702/1831 เงินชดเชยพาหนะและเบี้ยเลี้ยง
- กรมสรรพากร: หลักเกณฑ์ภาษีซื้อต้องห้ามตามมาตรา 82/5
ตัวเลขและสถานการณ์ใช้เพื่ออธิบายแนวคิด การดำเนินการจริงต้องตรวจข้อเท็จจริง เอกสาร และหลักเกณฑ์ที่ใช้กับกิจการนั้น


